Miesiąc: Lipiec 2015

Mikroelementy – Molibden

Molibden jest określany w układzie okresowym pierwiastków jako symbol Mo. Jego dzienne zapotrzebowanie zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn wynosi niewiele, gdyż zaledwie 75-250 mikrogramów (ug). Ten mikroelement jest koenzymem wielu enzymów. Zaś jak wiadomo enzymy są bardzo ważnymi dla człowieka związkami chemicznymi. Odpowiadają one za rozkład pokarmu w układzie pokarmowym. Co więcej, molibden bierze udział w metabolizmie zasad azotowych. Można śmiało stwierdzić, że wszystkie makro- i mikroelementy wpływają niejako na metabolizm człowieka, czyli całokształt procesów zachodzących w ludzkim organizmie. Molibden jest również ważnym elementem w detoksykacji ksenobiotyków. Detoksykacja, jak sama nazwa wskazuje, wiąże się z unieczynnianiem niektórych toksyn, by przestały być szkodliwe dla organizmu. Niedobór powoduje oczywiście zaburzenia w metabolizmie zasad azotowych. Z kolei nadmiar ogranicza wchłanianie innych pierwiastków. Jest to niebezpieczne, dlatego że każdy z pierwiastków ma swoją określoną ilość w organizmie, która nie powinna drastycznie spadać ani wzrastać. Źródła molibdenu są jednak łatwo dostępne, więc stosunkowo szybko można uzupełnić braki tego pierwiastka. Należą do nich między innymi: rośliny strączkowe, czerwone mięso, wątroba, jaja, czerwone warzywa oraz kasze. Potwierdza to fakt, że warto jeść...

Sprawdź!

Mikroelementy – Mangan

W układzie okresowym pierwiastków (Mendelejewa) mangan ukryty jest pod symbolem Mn. Dzienne zapotrzebowanie na mangan zarówno u kobiet jak i u mężczyzn wynosi 3 mg. Ten mikroelement bierze udział w syntezie mukopolisacharydów (sacharydy to nic innego jak cukry, czyli węglowodany). Mangan uczestniczy również w syntezie hormonów tarczycy. Co więcej, pierwiastek ten bierze udział w metabolizmie białek, cukrów i węglowodanów, czyli podstawowych substancji energetycznych człowieka. Bierze także udział w procesach reprodukcji. Warto też wspomnieć, że mangan wpływa na funkcje mózgu. Skutki niedoboru mogą być bardzo nieprzyjemne i niekorzystne dla organizmu. Po pierwsze rozwój fizyczny zostaje opóźniony. Niedobór tego pierwiastka prowadzi do obniżenia płodności. Ważne jest także to, że mała ilość manganu w organizmie prowadzi do zmniejszenia tolerancji glukozy. Z kolei nadmiar manganu ogranicza wchłanianie innych pierwiastków. Z tego wynika, że ilość manganu w ciele człowieka jest znacząca i może być ograniczająca dla innych pierwiastków. Niedobory manganu zdarzają się jednak dość rzadko ze względu na jego łatwe uzupełnianie. Do najważniejszych źródeł tego mikroelementu należą: pełnoziarniste produkty zbożowe, zielone warzywa, fasola. Ważne jest też to, że mangan występuje naturalnie w...

Sprawdź!

Mikroelementy – Miedź

Symbol chemiczny miedzi w układzie okresowym pierwiastków Mendelejewa to Cu. Zapotrzebowanie na ten mikroelement jest takie samo u kobiet i u mężczyzn. Wynosi ono około 2 mg. Miedź jest kofaktorem wielu enzymów – między innymi dysmutazy ponadtlenkowej. Zadaniem tego enzymu jest zmiatanie tak zwanych wolnych rodników. Wolne rodniki to inaczej wolne elektrony – mówi się, że są one przyczyną wielu chorób, a przede wszystkim nowotworów. Co więcej, miedź bierze udział w syntezie adrenaliny – jest to hormon, który zostaje uwalniany w reakcjach stresowych człowieka. Bardzo ważne jest również to, że miedź uczestniczy w tworzeniu kolagenu, elastyny i keratyny, czyli substancji niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania człowieka. Skutki niedoboru są więc oczywiste. Dochodzi do zaburzeń syntezy białek strukturalnych wyżej wymienionych. Może dojść więc do pękania naczyń krwionośnych oraz łamliwość kości (są w nich zawarte włókna kolagenowe !). Nadmiar prowadzi przede wszystkim do zmian w wątrobie, nerkach, naczyniach wieńcowych. Odporność człowieka diametralnie się zmniejsza – sprawdza się więc powiedzenie, że „co za dużo to niezdrowo”. Może również dojść do uczucia nudności i wymiotów. Źródła miedzi to: produkty zbożowe, makarony, wątroba, ryby, rośliny strączkowe, kasze oraz...

Sprawdź!

Ciekawsze artykuły